KaYbOLmaK

Üye No: 1925 Kayıt: 04.05.2007 Mesajlar: 15 Durumu:

Bazen dönülmez yollara girer insan, dönemeyeceğini bile bile…
Yolun başlangıcında hisseder gitmek istemediğini, direnecek gücü olmadığı için gider,
Bazen insanın hayata karşı koymaya gücü yoktur.
İlerlemeye başlar, yolda ilerlerken etrafına bakınır arada arkasına döner giderek uzaklaşmaktadır.
Her dakika daha da uzaklaşır,
bırakmıştır kendini rüzgara, onun estiği yöne doğru gitmektedir...
Hem gitmek ister, hem de kalmak, pişman olmaktan korkar, yaraları sızlamaktadır,
onu bu yola süren şeyleri tekrar yaşamak, aynı buruk tatları yeniden tatmak istememektedir.
Mutluluğa erişmek, mutluyum diyebilmek ister,
gittiği yolda geçtiği yerlere bakar ama nereye gidiyorum, bu yolun sonunda ne var diye düşünmemeye çalışır,
sorulardan, sorulara cevap aramaktan çok yorulmuştur...
Bugüne kadar hep soru sormuş, sorulara yanıt aramış, yargılamış, hükümler vermiştir sonuçta, çoğunlukla hayat ne dediyse o olmuştur,
artık hayata karşı direnmeyecektir, düşünmeyi bir kenara bırakmış,hayatın getirilerini yaşamaktadır.
”Nereye gittiğini bilmeden, orada onu neyin beklediğinden habersiz yol almak…”
Bunu hiç yaşamayacağını düşür insan, hep adımlarını sağlam atacağını, hiç yıkılmayacağını düşünür, hayata karşı gelebileceğine inanır
ama bazen yenik düşer, istediği, beklediği gibi karşılamaz hayat onu...
İnsan hissettiği kadar güçlü ve yenilmez değildir, üstelik zayıf noktaları varsa, güçlü görünüşünün altında onu derinden sarsacak, içini kemiren düşünceleri varsa ki, bunlar çoğu insanda vardır.
Gafil avlar bu hayat insanı ummadığı yerde, ummadığı zamanda, ummadığı kişiler
hayatın acı tarafını gösterir insana,
hiç acımadan hissettirir; hayatta acımazsızlığın var olduğunu
ama hayat bağışlayıcıdır ve insanın önüne bir sürü fırsat çıkartır, şans tanır, arada tökezletir ama kaldırmayı da unutmaz ama bekler ki insan da çabalasın.
Sıkıntılar geçtikten sonra her şeye rağmen hayatın güzel olduğunu hatırlanır ,
acıyı yaşarken
“ehh be hayat buda olur mu”, “yada ben böyle hayatın”
diye başlayan sözler sıralanır
ama yinede öyle bir an yaşatır ki bu hayat içinizde fırtınalar koparken, bir anda ısıtır içinizi, bir dakikada yapabilir bunu sizde bunu görerek, belki de fırtınadan daha az hasarla kurtulur yada kaçmayı başarırısınız.
İşte hayat bu kadar karmaşık,insana ne diyeceğini, ne yapacağını şaşırtan,herkese ayrı sıfatlar, suçlamalar,iltifatlar,yanlışlar, doğrular sıralayan,tanıma olmayan bir şey,
çünkü hayat herkese ayrı ayrı pencerelerden baktırır ve hayatın tanımı herkese göre farklıdır......

Tarih: 17.08.2008, 20:13

Hikayeden çok nasihat gibi birşey olmuş. Confused

Yinede paylaşım için sağol.

Üye No: 7939 Kayıt: 01.10.2008 Mesajlar: 3 Durumu:

ya inan okuyunca kendime geldim, tıpkı beni tarif etmişsin, hayatta umutsuz kalmıştım, ama hayatın insana güzel şeyler de çıkartabileceğini hissetmem ve de tekrar şans tanıyacağını bilmem beni bir nebze teselli etti. şöyle ki, sevgilisi tarfından terkedilmiş, ekonomisi dibe batmış, ne yapacağını bilemeyen yaşı 35'ine varmış biri için, eh artık herşey bitti güzelce ölümü bekleyim gibi temenniler vehimler zihnimde sarmaya başlamıştı... ama tabi herşeye rağmen hayat güzel, sağlık ve sıhhat ama bilmiyorum o kız gibi birisini daha bulamam. sağol bakalım hayat karşıma fırsatlar çıkartacak mı. bekliyorum, beklemedeyim.. hayırlısı