deniz gezmiş in babasına yazdığı mektup

Tarih: 22.03.2008, 00:51

baba;

mektup elinize geçmiş olduğu zaman aranızdan ayrılmış bulunuyorum. ben ne kadar üzülmeyin dersem yine de üzüleceğinizi biliyorum. fakat bu durumu metanetle karşılamanı istiyorum, insanlar doğar, büyür, yaşar ölürler, önemli olan çok yaşamak değil,yaşadığı süre içinde fazla şeyler yapabilmektir. bu nedenle ben erken gitmeyi normal karşılıyorum. ve kaldı ki benden evvel giden arkadaşlarım hiçbir zaman ölüm karşısında tereddüt etmemişlerdir. benim de düşmeyeceğimden şüphen olmasın. oğlun, ölüm karşısında aciz ve çaresiz kalmış değildir, o bu yola bilerek girdi ve sonunda da bu olduğunu biliyordu.seninle düşüncelerimiz ayrı ama beni anlayacağını tahmin ediyorum.sadece senin değil, türkiye’de yasayan kürt ve türk halklarının da anlayacağına inaniyorum.cenazem için avukatlarıma gerekli talimati verdim.ayrıca savcıya da bildirecegim.ankara’da 1969’ ölen arkadaşım taylan özgür’ün yanına gömülmek istiyorum.onun için cenazemi istanbul’a götürmeye kalkışma, annemi teselli etmek sana düşüyor.kitaplarımı küçük kardeşime bırakıyorum. kendisine özellikle tembih et, onun bilim adamı olmasını istiyorum, bilimle uğraşsın ve unutmasın ki bilimle uğraşmak da bir yerde insanlığa hizmettir, son anda yaptıklarımdan en ufak bir pişmanlık duymadığımı belirtir, seni, annemi, abimi,kardeşimi devrimciliğimin olanca ateşi ile kucaklarım.

oğlun deniz gezmiş
(catch your dream, 29.09.2005 17:28 ~ 30.05.2007 15:52)
@489556 [k]
onu anlayamayanlara veya anlamamakta ısrar edenlere biraz yardımcı olacağını umuyorum bu mektubun...

baba,
sana her zaman müteşekkirim. çünkü kemalist düşünceyle yetiştirdin beni.

küçüklüğümden beri evde devamlı kurtuluş savaşı anılarıyla büyüdüm ve o zamandan beri yabancılardan nefret ettim. baba biz türkiye’nin ikinci kurtuluş savaşçılarıyız (bkz: ikinci kurtuluş savaşı).

elbette ki hapislere atılacağız, kurşunlanacağız da. tıpkı birinci kurtuluş savaşı’nda olduğu gibi. ama bu toprakları yabancılara bırakmayacağız (bkz: vatan toprağı)…….
………ve bir gün mutlaka yeneceğiz onları.

düşün baba, bugünkü hükümet, işini gücünü bırakmış bizimle uğraşıyor. çünkü bizden başka gerçek muhalefet kalmamış durumda.

…..ve hepsi kemalist çizgiden sapmışlar…… ve tarih önünde hüküm giymiş durumdalar.

biz onları çoktan tarihin çöplüğüne atmış durumdayız.

ya vatan ya ölüm!

deniz gezmiş (29 ocak 1971)

………sonuçta deniz gezmiş ve arkadaşları, yusuf aslan ile
hüseyin inan 16 temmuz 1971'de başlayan thko-1 davası'nda tck'nin 146. maddesini ihlal ettikleri gerekçesiyle, 9 ekim 1971'de idam cezasına çarptırıldılar.
…..6 mayıs 1972’de de asılarak “devlet eliyle” hunharca katledildiler….. (bkz: @700993)

Tarih: 22.03.2008, 01:17

DENİZ GEZMİŞ'İN İNFAZI

Deniz Gezmiş infaz savcısı Topal Sami'ye seslendi. Ellerimi çözün dedi.Babama mektup yazmak istiyorum… Subay ve sivil görevliler bakıştılar. İnfaz savcısı Sami Uğur, Sen söyle Deniz,dedi. Yazarlar… Ellerini çözmediler. Ellerini çözerlerse onlarca muhafızı, subay kalabalığını yarıp kaçabileceğinden mi korktular bilinmez…

Bir daktilo getirildi. Deniz darağacına bakarak, düşünüp, sözcüklerini tek tek seçerek mektubu yazdırmaya başladı.

.......

Mektup bittikten sonra masanın başında bekleyen cellat tırmandı. İlmiği kavradı. İki eliyle çekti. Genişletti. Deniz'in incecik boynuna geçirdi… 6 Mayıs 1972'yi gösteriyordu takvimler. Saat 01.25… İste o anda Deniz'in gür sesiyle çınladı ortalık. Deniz, düzene baş kaldıran üniversite gençliğinin simgesiydi. Karizmatik, öğrenci gençliğinin lideri olarak,şimdiye dek nice forumda, toplantı ve miting de konuşmuştu… Nice kez,gür sesiyle öğrenim gençliğini çoksuya kaptırarak sel gibi sürüklemişti. Ses aynı sesti. Aynı coşku… Miting alanıydı sanki. YAŞASIN TAM BAĞIMSIZ TÜRKİYE, YAŞASIN TÜRK VE KÜRT HALKLARI,YAŞASIN İŞÇILER, KÖYLÜLER. YAŞASIN MARKSIZM VE LENİNİZMİN YÜCE İDEOLOJİSİ. KAHROLSUN EMPERYALIZM. (Bu sözlerden sonra Ali Elverdi daha fazla dayanamadı ve cellada ipi çek emri verdi.)

Tarih: 22.03.2008, 01:20

Uğruna öLüme gidiLen şey kendini karanLıkta bir ışık gibi hissetmektir.
ÖyLe bir an vardır ki,bir can bir duygunun simgesi oLur.BütünLeşir o duyguyLa.Anlamı derinLeşir.

onLar birer kahramandı...Deniz GEZMİŞ
T.Yusuf ASLAN
Hüseyin İNAN